Barış İLMAN: Saraçoğlu Meydan Muharebesi

Türk Futbolu... Hani hepimizin bildiği gibi bu günlerde kaos içinde olduğunu söylediğimiz ama hemen hemen hepimizin tutkularından biri olan kavram. Bu kavramın şüphesiz ki bize çağrıştırdığı bir şeyler var. Hadi hep birlikte düşünelim. Bu kavram size neleri çağrıştırıyor. Şiddet? Şike ve dedikoduları? Yabancı hayranlığı? Hakem hataları? Fanatizm? Taraflılık? Çıkarcılık? Farkettiniz mi? Hiç biri pozitif birer çağrışım değil. Peki milyonlarca insanımızın hayranlıkla izlediği bu spor eğer bizim için bunları çağrıştırıyor ve bunları yaşamamıza sebep oluyorsa niye var? Yada şöyle sormalıyız; "Bu kadar hayranlıkla takip ettiğimiz bir şey neden bize hiç bir pozitif çağrışım yapmıyor?".

İşte yine bir derbi yine olaylar. 'Saraçoğlu Meydan Muharebesi'ni kim çıkarmış, nasıl başlamış, kim sebep olmuş? Ne farkeder! Peki sizce neden sonu gelmiyor? Ben bu konuya başka bir yönden bakıyorum. Bence en büyük sebebi şu. Eğer biriyle yaşadığınız bir problem varsa bunu çözmenin en iyi yolu kendinizi onun yerine koymak ve bir de onun gözünden bakmak. İşte bu konudaki en büyük problem de bu. Bir tarafta maçları sadece zevk almak için seyreden, stada gerek ailesi gerek sevdikleriyle gidip bunu bir aktivite olarak gören kesim, diğer tarafta hayatı futbol olmuş, stada kavga etmek, küfür etmek için giden bir kesim. İki taraf o kadar uç ki ikisi de olaya birbirlerinin gözünden bakamıyor.

Ben de aynen anlayamayanlardan, şaşkınlıkla olayları seyredenlerden ve onların gözünden bakamayanlardanım. Bir insan hangi psikolojide olmalı ki stattaki koltukları kırmalı, tuvaletleri yerle bir etmeli, meşalelerle bir taraftan zehirlenip bir taraftan stadı yakmalı? Nasıl bir psikoloji bu?

Artık dönüp kendimize bir bakmalı ve nerede olduğumuzu görmeliyiz. Geçmişinde, bugününde ne olduğunu bilmeyen, geleceğine ışık tutamaz. Hadi dershaneler ilk önce seviye tespit sınavı yapar ya... Aynen o şekilde seviyemizi belirlemeliyiz. Çünkü inanın çok seviyesiziz.